می دانم !

دلت برا اینکه عروس شوی و آن لباس سپید زیبا

قامت دل پسند تو را بپوشاند تنگ شده

ولی آیا می توانی میزان ظلمت غم و اندوهی

را که چون لباس سیاه تاریکی به قلب من سایه می افکند

 دریابی فرشتگان خداوند هم با لباس سپید عروسها

در برابر معصومان جهان ظاهر می شوند

،پیامبران فرشته ها را در لباس نو عروسان مشاهده کرده اند

،تو نیز می خواهی مانند یک فرشته

 با لباس عروسها بال در آوری و به آسمان ها پرواز کنی

 و در آنجا امید و آرزوی خود را در بر گیری

،ولی هیچ اندیشیده ای این لباس عروسی با این موجود

 تیره بخت که دل شکسته خود را بتو سپرده چه می کند

،بجز اینکه من نیز برای خود لباس عروسی تهیه کنم تدبیری نیست ،

مدتها لباس سپید من کفن جسم رنجیده من شده و

 مرا در میان گور سرد تاریک برای همیشه در آغوش خود خواهد فشرد

آیا با این همه دوست داری

عروس زیبای دیگران شوی؟؟؟؟؟؟

((تقدیم به او که عروس دیگران شد))

آهنگ وبلاگ رو تقدیم می کنم به اونی که خودش

می دونه چقدر می خوامش ال...

تراشیده ام قلم از استخوانم *** مرکب کردمش خون رگانم

نوشتم نامه ای از آن برایت *** به رنگ عشق با خون رگانم

نوشتم دوستت دارم همیشه *** قسم خوردم به آن خون رگانم

برای من نوشته گذشته ها گذشته ،تمام قصه ها هوس بود

برای او نوشتم برای تو هوس بود ولی برای من نفس بود

کاشکی خبر نداشتی دیونه ی نگاتم

یه مشت خاک ناچیز افتاده ای به زیر پاتم

کاشکی صدای قلبت نبود صدای قلبم

کاشکی نگفته بودم تا وقت جون دادن باهاتم

نوشته هر چی بود تموم شد ،نوشتم عمر من حروم شد

نوشته رفته ای ز یادم ،نوشتم شمع رو به بادم

نوشته در دلم هوس مرد ،نوشتم دل توی قفس مرد

کاشکی نبسته بودم زندگیمو به چشمات

کاشکی نخورده بودم به سادگی فریب حرفات

لعنت به من که آسون به یک نگات شکستم

به این دل دیونه راه گریزو ساده بستم ......

من دلم گرفته تو این لحظه ها

که نه تو هستی نه بارون میباره

چقدر به خاطرت گریه کنم

غروبا بدون تو تنها باشم

چقدر تو جاده ی فاصله ها

دنبالت بیام و پیدات نکنم

یادته روزایی که با هم بودیم

زیر بارون عشق و فریاد می زدیم

لحظه هامون پر بود از خاطره ها

حالا حتی خبر از هم نداریم

من دیگه طاقت دوری ندارم

آخه تا کی بدون تو بمونم

تو که بی وفا نبودی پس چرا

دنبالم نیومدی نمی دونم

شایدم رفتی و با یه کی دیگه

اونی که برات همش از عشق می گه

بی خیال من شدی اما بدون